Ludwik Młynarski

Podpułkownik piechoty Wojska Polskiego
08.10.1887 30.11.-0001 Dąbrowa

Biografia

Ludwik Młynarski urodził się 8 października 1887 w Dąbrowie, w rodzinie Jana i Rozalii z Artwińskich. Ukończył gimnazjum w Tarnowie, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów działał w Związku Strzeleckim i innych organizacjach niepodległościowych.

W 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 1 pułku piechoty. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, odznaczając się m.in. w walkach o Wilno w 1919. Po wojnie pełnił służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych, zajmując się sprawami personalnymi.

W latach 30. pracował w Ministerstwie Poczt i Telegrafów jako dyrektor Biura Personalnego. Był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości i wieloma innymi odznaczeniami. Zmarł w 1941 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5891
Krzyż Niepodległości za pracę w dziele odzyskania niepodległości
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska
Czterokrotnie Krzyż Walecznych

Ciekawostki

Był starszym bratem Józefa Młynarskiego, legionisty i kawalera Krzyża Niepodległości.
W trakcie studiów otrzymał naganę z zagrożeniem wydalenia za udział w nielegalnym wiecu w 1910 roku.
Mieszkał w Warszawie-Czerniakowie przy ul. Okrężnej 26.

Udostępnij