Marian Kukiel
Biografia
Marian Włodzimierz Kukiel urodził się 15 maja 1885 roku w Dąbrowie Tarnowskiej. Był synem Józefa i Heleny ze Sroczyńskich. Po śmierci ojca w 1888 roku zamieszkał z matką w Bolesławiu, a następnie w Tarnowie, gdzie w 1903 roku ukończył z odznaczeniem Gimnazjum Klasyczne.
Studiował historię na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie w 1909 roku uzyskał doktorat. Już w czasach gimnazjalnych zaangażował się w działalność niepodległościową, był działaczem „Promienistych”, a później członkiem PPS i współzałożycielem Związku Walki Czynnej oraz Związku Strzeleckiego.
Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich, dowodził m.in. VI batalionem 1 pułku piechoty, uczestniczył w bitwach pod Konarami i Kostiuchnówką. Po odzyskaniu niepodległości pełnił ważne funkcje w Wojsku Polskim, m.in. szefa Oddziału III Sztabu Generalnego i dowódcy 13 Dywizji Piechoty.
W latach 1926-1930 pozostawał w stanie nieczynnym, a następnie w stanie spoczynku. W tym okresie poświęcił się pracy naukowej, był dyrektorem Muzeum Czartoryskich w Krakowie i profesorem historii na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii, gdzie pełnił funkcje dowódcze w Polskich Siłach Zbrojnych. W latach 1942-1949 sprawował urząd ministra obrony narodowej w rządzie RP na uchodźstwie.
Zmarł 15 sierpnia 1973 roku w Mabledon w Anglii, a pochowany został na cmentarzu Kensal Green w Londynie.